ΜΙΑ ΚΑΛΗΜΕΡΑ ΕΙΝΑΙ ΑΥΤΗ!!!

Ένα πράγμα που δεν αντέχω, είναι η αγένεια. Και ιδιαίτερα απο
καταστηματάρχες, περιπτεράδες, ταξιτζήδες, και επαγγελματίες τέλος
πάντων που σκοπός τους είναι να σε εξυπηρετήσουν. Πας να πάρεις τσιγάρα
στο περίπτερο, και είναι ο περιπτεράς εκεί, μέσα απο το μικρό παραθυράκι
του, με την άσπρη φανέλα του και τη μικροσκοπική τηλεόραση, με... κάτι
μούτρα μέχρι το πάτωμα και βλέμμα «Δεν μας... κι εσύ». «Καλημέρα»
του λες, σε κοιτάει σαν βόδι. Ζητάς τα τσιγάρα σου, στα δίνει,
πληρώνεις, «Ευχαριστώ πολύ» του λες, συνεχίζει να σε κοιτάει σαν βόδι.
Σκέφτεσαι πως μάλλον είναι μουγκός ο άνθρωπος, και τσάμπα έχεις αρχίσει
να λες πράγματα απο μέσα σου. Για να το επιβεβαιώσεις επιλέγεις να τον
ρωτήσεις για κάτι «πόσο κάνει». Διαλέγεις βέβαια κάτι που να κοστίζει
περισσότερο απο 10 ευρώ αλλιώς θα στο δείξει με τα δάχτυλα, και σε κάθε
περίπτωση αποφεύγεις να ρωτήσεις για κάτι που κοστίζει ακριβώς ένα ευρώ
γιατί είναι ικανός να στο δείξει με το μεσαίο δάχτυλο. Αφού λοιπόν μπορεί να
μιλήσει, γιατί είναι τόσο δύσκολο να χρησιμοποιεί κατά καιρούς τις τρεις
λεξούλες «καλημέρα, ευχαριστώ, παρακαλώ»;… Το ίδιο συμβαίνει και για
πολλούς ταξιτζήδες, που ανοίγουν το στόμα τους μόνο για να πουν «σιγά τη
μπόρτα». Ούτε που πας δεν σε ρωτάνε, αν δεν μιλήσεις θα ξεκινήσει και
θα σε πάει όπου γουστάρει αυτός.
Αλλά ακόμα πιο πολύ μου τη δίνουν οι γείτονες που δεν απαντάνε όταν
λες μια καλημέρα. Πόσο γαϊδούρι μπορεί να είσαι, για να σε χαιρετάει
ένας άνθρωπος και να μην γυρίζεις καν να τον κοιτάξεις;… Εντάξει, ο
ταξιτζής μπορεί να έτυχε σε άσχημη μέρα, να είχε τα δικά του, να δούλευε
όλο το βράδυ, οτιδήποτε. Σε όλους τυχαίνει να μας πάει στραβά μια μέρα
και να μη γουστάρουμε να μιλήσουμε σε άνθρωπο. Μπορούμε όμως να λέμε μια
καλημέρα όταν συναντάμε τον γείτονα καθημερινά στο δρόμο, στο ασανσέρ,
στην είσοδο. Τυχαίνει πολλές φορές να πω
καλημέρα σε κάποιον άγνωστο που έτυχε να μπούμε μαζί στο ασανσέρ της
πολυκατοικίας μου, και να με κοιτάξει με απορία λες και τον ρώτησα για
μεντεσέδες. Ελάχιστοι είναι αυτοί που θα χαμογελάσουν ευγενικά μόλις σε
δουν και θα σε χαιρετήσουν, ακόμα κι αν δεν σε ξέρουν.
Χαμογελάστε λοιπόν στους γύρω σας, και πείτε μια καλημέρα. Σίγουρα θα
τους ανεβάσετε τη διάθεση αλλά και τη δική σας. Έχουμε καταλήξει να
μένουμε για χρόνια στην ίδια γειτονιά και να μην έχουμε ανταλλάξει
κουβέντα. Ο κόσμος έχει ανάγκη απο καλοσύνη, ευγένεια, γενναιοδωρία,
ευαισθησία. Ας ξεκινήσουμε απο τα βασικά λοιπόν, απο ένα χαμόγελο και
μια καλή κουβέντα.

Καλημέρα λοιπόν....!!

(ΓΡΑΦΕΙ ΕΝΑΣ ΚΑΛΟΣ ΦΙΛΟΣ. ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ ΜΑΝΑΡΟΥΛΑΣ)

ΤΟ ΠΑΙΧΝΙΔΙ ΤΗΣ ΑΓΑΠΗΣ.

ΣΑΣ ΠΡΟΣΚΑΛΩ ΣΤΟ ΠΑΙΧΝΙΔΙ ΤΗΣ ΑΓΑΠΗΣ. ΠΑΡΟΛΟ ΠΟΥ Ο ΧΡΟΝΟΣ ΜΟΥ ΕΙΝΑΙ ΛΙΓΟΣ ΛΟΓΩ ΔΟΥΛΕΙΑΣ ΘΑ ΠΑΙΞΩ. ΛΟΙΠΟΝ...ΣΤΟ ΠΑΙΧΝΙΔΙ ΤΗΣ ΑΓΑΠΗΣ ΜΕ ΠΡΟΣΚΑΛΕΣΕ Η ΜΑΡΙΑ.Π (http://wwwmypassion.blogspot.com) ΚΑΙ ΤΗΝ ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ.ΦΙΛΑΚΙΑ ΜΑΡΙΑ. ΑΦΟΥ ΤΕΛΕΙΩΣΩ ΘΑ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΕΠΙΛΕΞΩ ΚΙ ΕΓΩ 10 ΦΙΛΟΥΣ ΝΑ ΠΑΙΞΟΥΝ ΚΑΙ ΑΥΤΟΙ

Κανόνες

-Γράψε στο blog σου ποιος σε προσκάλεσε στο παιχνίδι.
-Γράψε 10 πράγματα που αγαπάς...
-Κάλεσε 10 bloggers να παίξουν κι εκείνοι το παιχνίδι!

10 ΠΡΑΓΜΑΤΑ ΠΟΥ ΑΓΑΠΩ.

1. Αγαπάω το παιδί μου.
Είναι ότι ομορφότερο μου έδωσε ο θεός. Του έδωσα ζωή από την ζωή μου. Κάνω το καλύτερο γι’ αυτό εύχομαι να είναι πάντα καλά .


2. Αγαπώ τον άντρα μου.

ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΑΛΛΟ ΜΟΥ ΜΙΣΟ! ΕΙΜΑΙ ΤΥΧΕΡΗ ΠΟΥ ΗΡΘΕ ΣΤΗΝ ΖΩΗ ΜΟΥ. ΜΕ ΠΡΟΣΕΧΕΙ ΜΕ ΦΡΟΝΤΙΖΕΙ ΜΕ ΕΧΕΙ ΣΑΝ ΜΩΡΟ. ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ ΑΓΑΠΩ ΚΑΙ ΕΙΜΑΙ ΕΥΤΥΧΙΣΜΕΝΗ.

3. Αγαπάω τα ανίψια μου.
Τα έχω σαν παιδιά μου και αυτά. Τα μεγάλωσα κι εγώ μαζί με την μαμά τους. Περνάμε καλά όλοι μαζί!

4. Αγαπάω πολύ τα λουλούδια μου.
Τα λουλούδια μου τα έχω σαν το παιδί μου… τα φροντίζω, τα ποτίζω, καμιά φορά τους μιλάω κιόλας. Μετά κάθομαι και τα καμαρώνω. Τα λουλούδια είναι ζωντανές υπάρξεις… αναπνέουν, μεγαλώνουν, χαρίζουν δροσιά!!! Δεν περνάει μήνας που να μην πάρω και από κάποιο καινούργιο φυτό. Καμιά φορά λέω μέσα μου, πως το σπίτι μου δεν είναι σπίτι αλλά ζούγκλα… χα χα χα !!!

5. Αγαπάω πολύ το σπίτι μου.
Το σπίτι μου το λατρεύω απίστευτα. Μόνο εκεί μέσα νοιώθω ασφάλεια και σιγουριά. Το έχω στολίσει με το γούστο μου και με μεράκι και πραγματικά αισθάνομαι πολύ ξεκούραστη μέσα σε αυτό. Κάθε δωμάτιο μου βγάζει και κάτι διαφορετικό. Κάθε δωμάτιο μου δίνει την ηρεμία, την αρμονία την ισορροπία και την γαλήνη που χρειάζομαι.. Αγαπάω και φροντίζω τόσο πολύ το σπίτι μου που πολλές φορές πιστεύω ότι με αγαπάει κι αυτό το ίδιο πολύ. Δεν σας κρύβω ότι πολλές φορές όταν πρέπει να φύγω για κάποιο ταξίδι μου λείπει τόσο μα τόσο πολύ. Μακάρι να μπορούσα να το παίρνω μαζί μου… αλλά δεν γίνεται. Είναι αυτό που λέμε: «σπίτι μου, σπιτάκι μου, όμορφο καλυβάκι μου»!!!

6. Αγαπάω πολύ το νησί μου.

Την Κάρπαθο την αγαπάω πάρα πολύ. «Μη μου τους κύκλους τάραττε». Αυτό το νησί είναι μέσα στην καρδιά μου. Η Κάρπαθος είναι η πατρίδα μου. Εδώ πέρασα όλα τα χρόνια της ζωής μου και εδώ θέλω να μείνω για πάντα.

7. Αγαπάω τα βιβλία.

Τρελαίνομαι για διάβασμα. Μ’ αρέσει να διαβάζω βιβλία που πραγματικά σε βοηθούν στον τρόπο σκέψεις… βιβλία που μπορούν να σε κάνουν έναν καλύτερο άνθρωπο.

8. Αγαπάω το Φενγκ Σούι.
Αυτή την κινέζικη φιλοσοφία την έχω λατρέψει.Με βοηθαει πολύ. Έχω φτιάξει πολλά πράγματα στη ζωή μου χάρη σε αυτήν την φιλοσοφία. Λειτουργεί τέλεια, ισορροπεί πολλές καταστάσεις φτάνει να το πιστεύεις.

9. Αγαπώ την μουσική.

Η μουσική είναι η ζωή μου. Όλα τα κάνω κάτω από τον ήχο της μουσικής… τα πάντα. Η μουσική με χαλαρώνει, με δυναμώνει, με συγκινεί, με κάνει χαρούμενη…

10. Αγαπώ το shopping therapy.
Τώρα πιάνω το ευαίσθητο σημείο μου. ΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧ… και μόνο που το ανάφερα, δεν σας κρύβω πως μόλις τελειώσω την ανάρτηση, θα παραγγείλω κάποια πράγματα που θέλω από το ΝΕΤ… χι χι χι!!! Παιδιά! Ένα μόνο θα σας πω… ΨΩΝΙΑ ΜΕ ΤΟΥΣ ΤΟΝΟΥΣ!!!

Αγαπώ την ζωή
αγαπώ την οικογένεια μου
αγαπώ τις φίλες μου
αγαπώ την θρησκεία μας
αγαπώ την θάλασσα
αγαπώ το αυτοκίνητο μου
αγαπώ τον εαυτό μου
αγαπώ τα σκυλιά
αγαπώ την βροχή... τις καταιγίδες
αγαπώ τα Χριστούγεννα... το Πάσχα
αγαπώ το φαγητό... τις σοκολάτες …
..πολλά αγαπώ αλλά μου είπατε να γράψω μόνο 10….snif snif :)


ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ ΣΕ ΟΛΟΥΣ ΝΑ ΣΥΜΜΕΤΕΧΟΥΝ ΣΤΟ ΠΑΙΧΝΙΔΙ
ΕΤΣΙ ΚΙ ΑΛΛΙΩΣ ΔΕΝ ΞΕΡΩ ΠΟΙΟΝ ΝΑ ΔΙΑΛΕΞΩ. ΟΙ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟΙ ΕΧΕΤΕ ΗΔΗ ΠΑΙΞΕΙ.
ΦΙΛΑΚΙΑ ΚΑΙ ΝΑ ΠΕΡΝΑΤΕ ΚΑΛΑ.

Τι είναι πεπρωμένο!

Η ερμηνεία της λέξης πεπρωμένο στη νεότερη
Ελληνική γλώσσα αποδίδεται ως εξής.
«Αυτό που ορίζεται από την μοίρα»..¨το μοιραίο¨.

Σύμφωνα με την διδασκαλία ορισμένων θρησκειών, όπως
ο Μωαμεθανισμός ή και άλλων φιλοσοφικών συστημάτων,
τα πάντα είναι προγνωσμένα και προκαθορισμένα από τον θεό.
Επακόλουθο αυτής της ερμηνείας είναι η μοιρολατρία (κισμέτ)
ή η άρνηση της προσωπικής ελευθερίας, (κοινώς αδράνεια).

Ο χριστιανισμός απορρίπτει αυτήν την αντίληψη περί πεπρωμένου
και δέχεται ότι η πρόγνωση του θεού δεν αίρει την ανθρώπινη ελευθερία.
Κατά κάποιον τρόπο δηλαδή αν το ερμηνεύω σωστά όλα όσα αφορούν
την εξέλιξη ή τη διαμόρφωση μας είναι..
θέλημα και πρόγνωση του δημιουργού άμα τη λήξη της σκέψης ή πράξης.

Η σκέψη όμως μα και η πράξη επιδέχονται επιλογή.

Παραδοσιακά σε άλλες χώρες μα και στην Ελλάδα χρησιμοποιείται
σαν κανόνας το ρητό ότι... «το πεπρωμένο φυγείν αδύνατο».
Πολλοί Έλληνες, παρότι χριστιανοί ορθόδοξοι το μεγαλύτερο μέρος τους,
πιστεύει ότι πράγματι αυτό ισχύει.
Υπάρχουν όμως και κάποιοι που υποστηρίζουν ότι αυτό είναι μοιρολατρία
ή μεμψιμοιρία.
Έτσι οι απόψεις διίστανται και ο καθένας αποδίδει στη λέξη πεπρωμένο
μια δική του ερμηνεία.

Οι αρχαίοι Έλληνες πίστευαν ότι το πεπρωμένο ουδέ μία σχέση έχει με το ¨μοιραίο¨.
Η λέξη πεπρωμένο προέρχεται από το ¨πέπραγμαι¨ που σημαίνει «έχω κάνει».

πέπραγμαι (έχω κάνει) = πεπραγμένο = πεπρωμένο.

Το πεπραγμένο, πεπρωμένο αν είναι δυο λέξεις με την ίδια έννοια όπως
αποδίδεται από τους αρχαίους Έλληνες τότε το πεπρωμένο προφανώς επενεργεί
ως αυτούσιος νόμος μιας τετελεσμένης συμπεριφοράς, άμα την λήξη δηλαδή
μιας σκέψης ή πράξης (πεπραγμένο).
Αν είναι έτσι.. «το πεπρωμένο φυγείν αδύνατο».

Τι γίνεται όμως στην περίπτωση που η διαδικασία αφορά συνολικά
σκέψεις ή πράξεις? (πεπραγμένα).
Μπορούμε να αναφερθούμε και σε πεπρωμένα?

Σε αυτήν την περίπτωση η έννοια των λέξεων
πεπραγμένο, πεπρωμένο να διαφοροποιείται.

Αν η έννοια των δυο λέξεων είναι διαφορετική και το πεπρωμένο
είναι απόρροια του πεπραγμένου.
Μπορούμε να ομιλούμε και για ένα σύνολο σκέψεων, πράξεων (πεπραγμένων)
τα οποία είναι απόρροια των επιλογών της δομής.
Τότε άμα την λήξη των σκέψεων ή των πράξεων (πεπραγμένων),
το πεπρωμένο πάλι επενεργεί ως αυτούσιος νόμος ή ως παράγοντας,
που οδηγεί όλα τα λογικά όντα στην νομοτελειακή κατάσταση,
η οποία τους αποδίδει αυτό που τους ανήκει.

Όπως όμως και να έχει αυτή είναι η διαδικασία η οποία μέσω
της ανταποδοτικής δικαιοσύνης (κάρμα), επαναφέρει την αρμονία
της συνύπαρξης.

Αυτό όμως δεν αναιρεί την ανθρώπινη ελευθερία.
Και αυτό γιατί πριν την τέλεση της σκέψης, πράξης ή (σκέψεων, πράξεων)
ο άνθρωπος έχει όλα τα περιθώρια επιλογής για να προσδιορίσει
και την σκέψη μα και την πράξη.

Τα πεπραγμένα του κάθε λογικού όντος συνεπώς
(τετελεσμένες σκέψεις, πράξεις) προσδιορίζουν ή προδιαγράφουν
και το αποτέλεσμα.
Το αποτέλεσμα το οποίο είναι η τελική έκβαση, μιας συγκεκριμένης
διαμορφούμενης δομής και μιας εξελικτικής πορείας στο χώρο και στο χρόνο.

Αν ομιλούμε περί πεπραγμένων και αυτό αφορά σύνολο σκέψεων ή πράξεων
μιας πορείας κάποιας χρονικής διάρκειας, τα οποία είναι απόρροια
μιας συνεχώς διαμορφούμενης δομής, το «πεπρωμένο φυγείν αδύνατο» μεν
αλλά υφίσταται παρέκκλιση δε..

Η παρέκκλιση του πεπρωμένου είναι προϋπόθεση
της αλλαγής της δομής και κυρίως των επιλογών
κατά την διαδρομή.