ΚΑΙ ΣΤΑ ΔΙΚΑ ΣΑΣ...!!!

ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ ΠΑΡΑΜΟΝΗ
ΕΥΛΟΓΗΜΕΝΕΣ ΜΕΡΕΣ
ΜΑΖΙ ΜΕ ΤΗΝ ΕΠΕΤΕΙΟ
ΠΕΡΑΣΑΜΕ ΤΙΣ ΒΕΡΕΣ

ΚΡΗΤΗ ΣΥΓΝΩΜΗ ΣΟΥ ΖΗΤΩ
ΞΕΡΕΙΣ ΠΩΣ Σ'ΑΓΑΠΑΩ
ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΑΡΔΙΑ ΤΗΣ ΦΩΤΕΙΝΗΣ
ΣΤΗΝ ΚΑΡΠΑΘΟ ΘΑ ΠΑΩ

ΚΡΗΤΗ ΣΥΓΝΩΜΗ ΣΟΥ ΖΗΤΩ
ΣΤΗΝ ΚΑΡΠΑΘΟ ΘΑ ΠΑΩ
ΕΚΕΙ ΠΟΥ ΕΙΝΑΙ Η ΦΩΤΕΙΝΗ
ΣΈΚΕΙΝΗ ΠΟΥ ΑΓΑΠΑΩ

ΜΑΖΕΥΤΗΚΑΝ ΟΙ ΣΥΓΓΕΝΕΙΣ
ΦΙΛΟΙ ΚΑΙ ΧΩΡΙΑΝΟΙ ΜΑΣ
ΚΑΙ ΣΤΙΣ ΥΓΕΙΑ ΜΑΣ ΗΠΙΑΝΕ
ΚΑΙ ΧΑΡΗΚΑΝ ΜΑΖΙ ΜΑΣ

ΚΑΙ ΝΤΟΥΦΕΚΙΕΣ ΑΚΟΥΣΤΗΚΑΝ
Η ΝΥΧΤΑ ΕΓΙΝΕ ΜΕΡΑ
ΝΑ ΜΑΘΕΥΤΕΙ ΤΟ ΓΕΓΟΝΟΣ
ΑΚΟΜΑ ΠΑΡΑΠΕΡΑ

ΟΣΕΣ ΡΙΠΕΣ ΑΚΟΥΣΤΗΚΑΝ
ΤΟΣΕΣ ΧΑΡΕΣ ΝΑ ΔΕΙΤΕ
ΤΥΧΗ ΝΑ ΕΧΕΤΑΙ ΚΙ ΕΣΕΙΣ
ΟΠΟΥ ΚΑΙ ΝΑ ΣΤΑΘΕΙΤΕ

ΑΓΑΠΗ ΕΙΝΑΙ ΝΑ ΑΓΑΠΑΣ
ΟΣΟ ΔΕΝ ΠΑΕΙ ΑΛΛΟ
ΑΛΛΑ ΚΙ ΤΟΣΟ Ν' ΑΓΑΠΑΣ
ΝΑ ΘΕΛΕΙΣ ΚΙ ΑΛΛΟ ΚΙ ΑΛΛΟ...

Η ΜΑΜΑ ΜΟΥ, ΕΓΩ ΚΑΙ Ο ΣΩΚΡΑΤΗΣ

Η ΜΑΜΑ ΜΟΥ, ΕΓΩ, Ο ΣΩΚΡΑΤΗΣ ΚΑΙ ΜΙΑ ΑΠΟ ΤΙΣ ΠΟΛΛΕΣ ΘΕΙΕΣ ΜΟΥ

ΠΟΥ ΚΑΙ ΠΟΥ ΜΑΣ ΕΠΙΑΝΑΝ ΚΑΙ ΟΙ ΝΤΡΟΠΕΣ

ΗΤΑΝ ΜΙΑ ΥΠΕΡΟΧΗ ΚΑΙ ΕΥΤΥΧΙΣΜΕΝΗ ΒΡΑΔΙΑ

Η ΧΑΡΑ ΗΤΑΝ ΑΠΕΡΙΟΡΙΣΤΗ

Η ΑΓΑΠΗ ΤΗΣ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΣ ΜΑΣ ΦΑΝΕΡΗ

ΚΑΙ ΤΑ ΠΙΤΣΙΡΙΚΙΑ ΗΤΑΝ ΣΤΑ ΦΟΡΤΕ ΤΟΥΣ ΚΑΙ ΤΟ ΧΑΡΗΚΑΝ ΜΑΖΙ ΜΑΣ

ΣΑΣ ΕΥΧΟΜΑΣΤΕ ΟΛΟΨΥΧΑ... ΚΑΙ ΣΤΑ ΔΙΚΑ ΣΑΣ
ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ
ΚΑΛΑ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ
ΚΑΙ ΕΥΤΥΧΙΣΜΕΝΟ ΤΟ ΝΕΟ ΕΤΟΣ
http://www.facebook.com/video/video.php?v=1342818930068&ref=mf»

ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΠΕΤΕΙΟ ΜΑΣ... ΧΡΟΝΙΑ ΜΑΣ ΠΟΛΛΑ :) ...

Το κοριτσάκι με τα σπίρτα

Ήταν παραμονή Πρωτοχρονιάς και οι χιονισμένοι δρόμοι είχαν ερημώσει. Από τα φωτισμένα παράθυρα έρχονταν ήχοι από γέλια και τραγούδια. Όλοι ετοιμάζονταν να υποδεχτούν τον Νέο Χρόνο.

Δίπλα στο παράθυρο στεκόταν λυπημένο ένα κοριτσάκι. Το κουρελιασμένο της φουστάνι και η τριμμένη σάρπα της δεν την προστάτευαν από το κρύο και προσπαθούσε σκληρά για να μην ακουμπήσει τα ξυπόλητα πόδια της στο παγωμένο έδαφος. Δεν είχε πουλήσει ούτε ένα κουτάκι σπίρτα όλη την ημέρα και φοβόταν να γυρίσει σπίτι, γιατί ο πατέρας της σίγουρα θα θύμωνε. Έτσι κι αλλιώς, στην υγρή και σκοτεινή σοφίτα που έμενε δεν θα ήταν πολύ πιο ζεστά. Τα δάχτυλα της μικρής είχαν παγώσει. Αν άναβε ένα σπίρτο; Τι θα έλεγε όμως ο πατέρας της για μια τέτοια σπατάλη;
Διστακτικά, έβγαλε ένα σπίρτο και το άναψε. Τι όμορφη ζεστή φλόγα! Η μικρή την έκλεισε στη χούφτα της και ξαφνικά είδε μέσα στο φως της να καίει ένα μεγάλο λαμπερό τζάκι. Το κοριτσάκι άπλωσε τα χέρια στη ζεστή θαλπωρή του, αλλά ακριβώς τότε το σπίρτο έσβησε και η εικόνα χάθηκε. Το βράδυ φαινόταν τώρα πιο σκοτεινό και το κρύο γινόταν πιο τσουχτερό. Ένα ρίγος διαπέρασε το κορμάκι της μικρής. Αφού δίστασε για αρκετή ώρα, άναψε ακόμα ένα σπίρτο. Αυτή το φορά η λάμψη μεταμορφώθηκε σε μια τεράστια τζαμαρία. Πίσω από αυτήν βρισκόταν στρωμένο ένα γιορτινό τραπέζι γεμάτο φαγητά και φωτισμένο από ένα κηροπήγιο. Με τα χέρια ανοιχτά προς τα φαγητά η μικρή πέρασε μέσα από το τζάμι αλλά και αυτό το σπίρτο έσβησε και η μαγική σκηνή μαζί του.
Η καημενούλα, μέσα σε λίγα μόνο δευτερόλεπτα είχε πάρει μια γεύση από όλα όσα της είχε αρνηθεί η ζωή της: ζεστασιά και καλό φαγητό. Το κοριτσάκι άρχισε να κλαίει και έστρεψε το βλέμμα προς το παράθυρο, ελπίζοντας να γνωρίσει κι αυτή για λίγο τόση ευτυχία. Άναψε το τρίτο σπίρτο και τότε συνέβη κάτι ακόμα πιο θαυμαστό: Μπροστά της είχε τώρα ένα πανέμορφο χριστουγεννιάτικο δέντρο στολισμένο με εκατοντάδες κεριά, παιχνίδια και πολύχρωμες μπάλες. "Τι όμορφο" αναφώνησε η μικρή κρατώντας ακόμα το σπίρτο. Το σπίρτο της έκαψε το δάχτυλο και έσβησε κι αυτό με τη σειρά του. Το φως των χριστουγεννιάτικων κεριών ανέβηκε ψηλά, ψηλότερα, όλο και πιο ψηλά και τότε ένα από τα φώτα έπεσε, αφήνοντας μια γραμμή πίσω του. "Κάποιος πεθαίνει" σιγομουρμούρησε το κοριτσάκι. Όπως έλεγε η αγαπημένη της γιαγιά: "Όταν πέφτει ένα αστέρι, μια καρδιά σταματάει να χτυπάει".
Σαν υπνωτισμένη η μικρή άναψε ένα ακόμα σπίρτο. Αυτή τη φορά είδε τη γιαγιά της. "Γιαγιά, μείνε μαζί μου" ικέτευσε και άναβε το ένα σπίρτο μετά το άλλο για να μην εξαφανιστεί και η γιαγιά όπως οι προηγούμενες εικόνες. Η γιαγιά δεν εξαφανίστηκε, αλλά την κοίταζε χαμογελαστά. Άνοιξε τα χέρια της και η μικρή την αγκάλιασε κλαίγοντας: "Γιαγιά, πάρε με μαζί σου".
Ξημέρωσε ένας χλωμός ήλιος πάνω στους παγωμένους δρόμους της πόλης. Στο έδαφος το άψυχο σώμα ενός μικρού κοριτσιού, περικυκλωμένο από χρησιμοποιημένα σπίρτα. "Καημενούλα" είπε ένας περαστικός. "Προσπαθούσε να ζεσταθεί". Όμως τότε, η μικρούλα βρισκόταν ήδη πολύ μακριά, κάπου όπου δεν υπάρχει κρύο, πείνα και πόνος.

ΤΟ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΙΑΤΙΚΟ ΠΑΖΑΡΙ ΣΤΟ ΟΘΟΣ ΚΑΡΠΑΘΟΥ

Άλλη μια ευχάριστη Κυριακή οργανώσαμε και βιώσαμε στο Όθος Καρπάθου…

ΤΟ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΙΑΤΙΚΟ ΠΑΖΑΡΙ. Κάθε χρόνο που λέτε, διοργανώνει ο Σύλλογος μας ( Συλλογος γονέων ) αυτό το παζάρι. Έχει πολύ τρέξιμο και αρκετή προετοιμασία. Καταρχήν θα πρέπει εδώ να σημειωθεί ότι ο συγκεκριμένος Σύλλογος αποτελείτε μόνο από γυναίκες.
2-3 εβδομάδες πριν, χωριζόμαστε σε ομάδες, εξαπλωνόμαστε σε όλο το νησί και πουλάμε εισιτήρια. Φέτος εκτός από εισιτήρια πουλήσαμε και μικρά δωράκια, τα έσοδα των οποίων εστάλησαν για τα παιδάκια που πάσχουν από καρκίνο. Ο καθένας από εμάς πρέπει να κάνει ότι περνάει από το χέρι του, διότι δεν θα πρέπει να ξεχνάμε πως πολλά παιδιά έχουν την ανάγκη όλων μας. Κατά συνέπεια το λιγότερο που θα πρέπει να κάνουμε είναι να τα βοηθάμε όσο και όπου μπορούμε.
Εκτός από την πώληση των εισιτηρίων πρέπει να γίνουν κι ένα σωρό άλλες δουλειές για να είναι την ημέρα εκείνη τα πάντα στην εντέλειά τους, όπως ψώνια απ’ το σούπερ μάρκετ, ο στολισμός της αίθουσας όπου λαμβάνει χώρα η εκδήλωση, η προετοιμασία των φαγητών στο παζάρι, το στρώσιμο των τραπεζιών, διάφορα σπιτικά κέικ και άλλα γλυκά που προετοιμάζουμε στα σπίτια μας (πάνω απ’ όλα η παραδόσεις), κ.τ.λ.
Ο κόσμος το γνωρίζει το παζάρι μας και κάθε χρόνο έρχεται να μας επισκεφτεί. Μεγάλοι, μικροί… όλοι περνούν για τα «χρόνια πολλά».
Ελάτε μαζί μου να σας ξεναγήσω στο παζάρι μας… καλώς ήλθατε!!!
…ΟΧΙ ΟΧΙ, μην μας παρεξηγείτε… δεν τους έχουμε βάλει πορτιέρηδες αυτούς τους δυο. Όλοι μπορούν να επισκεφτούν το παζάρι μας και να ψωνίσουν ότι και όσα δωράκια θέλουν. Αυτά τα χριστουγεννιάτικα αρκουδάκια περιμένουν να πουληθούν, να την κάνουν απ’ τον πάγκο και να εισέλθουν με αγάπη σε ένα ζεστό σπιτικό.
Ο γιός μου ο Ηλίας (από αριστερά), η γνωστή πια σε όλους σας και ανιψιά μου Ειρήνη και ο Φράγκη (αδελφός της Ειρήνης και άρα ανιψιός μου και φυσικά 1ος ξάδελφος του Ηλία μου).
Αλοίμονο… ας γεμίσουμε πρώτα τα στομαχάκια μας, να έχουμε και δύναμη να κάνουμε τον κόσμο άνω κάτω κι αν είναι και δυνατόν να κάνουμε και τον Άγ. Βασίλη να το βάλει στα πόδια :)
...τα παιδιά τα έδωσαν όλα εκείνη την ημέρα πάλι... δεν φαντάζεστε!!!
...μα δεν είναι πανέμορφα τα στολίδια μας; Όλα αυτά τα στολίδια ομορφαίνουν τις Χριστουγεννιάτικες ημέρες.
Ο γιός μου κι εγώ. Βρισκόμαστε στο πάγκο μου. Εδώ που τα λέμε, τίποτα σχεδόν δεν έμεινε απούλητο.
Ο πάγκος μου πριν αδειάσει! Είχαμε πολύ καλές τιμές και πολύ ποιοτικά εμπορεύματα.
Εδώ βλέπετε τα τραπέζια που είχαμε ετοιμάσει στην αίθουσα του παζαριού. Ο κόσμος άρχισε να μαζεύεται σιγά σιγά και να μας κάνει παρέα, απολαμβάνοντας την χριστουγεννιάτικη ατμόσφαιρα αλλά και τα χριστουγεννιάτικα τραγούδια.
...καφεδάκι, κέικ, λουκουμάδες και άλλα πολλά εβγαιναν ασταμάτητα απο την κουζίνα... πως σας φαίνονται; :)
Η κουζίνα δουλεύει ασύστολα. Όσο περνάει η ώρα, τόσο μαζεύεται ο κόσμος και τόσο πιο πολλά πιάτα ετοιμάζοντε...
ΧΟ ΧΟ ΧΟ... Η Αγιοβασιλίνα του παζαριού.

Τα παιδιά πέρασαν καλά μαζί της... δεν ξέρω βέβαια η ίδια πως πέρασε... ξέχασα να την ρωτήσω, αλλα για να είμαι ειλικρινής δεν θα ήθελα να ήμουν στην θέση της...

Ε! ναι… γυναίκες είμαστε, τι ξέρουμε εμείς από μούσια; Μας έφυγαν και τα γένια μας στράβωσε και το μουστάκι μας… αχ αχ αχ!!! Τι να κάνουμε… δεν είναι όλα κραγιόν και μάσκα μαλλιών. Σας ζητούμε συγνώμη για τις ελάχιστες ατέλειές μας… μην ξεχνάτε ότι όλα αυτά τα οργανώσαμε μια ομάδα γυναικών… αμούστακες :) Το σπίτι της Αγ. Βασιλίνας. Όλα τα παιδάκια πόζαραν μαζί της με χαρά και έβγαλαν αμέτρητες φωτογραφίες. Το τι της ζητούσαν για τα Χριστούγεννα μένει ακόμα ένα ερώτημα... καλύτερα μην μάθουμε... χα χα χα!!! ...μια ευχάριστη χριστουγεννιάτικη παρεούλα...
Η Ειρήνη ξεκουράστηκε με την πρώτη ευκαιρία στην καρέκλα της Αγ. Βασιλίνας.
Κι εδώ ετοιμάσαμε έναν χώρο ξεχωριστό, όπου τα παιδάκια με τους γονείς τους μπορούσαν να βγάλουν μερικές εορτινές - επαγγελματικές φωτογραφίες με τον φωτογράφο μας.
Από αριστερά: Γεωργία, Ηλίας και Γιώργος... έδωσαν την δική τους ξεχωριστή και παιδική πινελιά εκείνη την ημέρα!!!
Στρωμένα τα τραπέζια πριν την προσέλευση των επισκεπτών μας...
... η αίθουσα έτοιμη να υποδεχτεί τον κόσμο μας! ...πουλήσαμε στολίδια...
...χριστουγεννιάτικα παντοφλάκια...
...αρκουδάκια, κούπες, κεράκια...
...στολίδια για το χριστουγεννιάτικο δέντρο μας...
...στολίδια για το εορτινό τραπέζι μας...
...πουλήσαμε και κληρώσαμε χριστουγεννιάτικα δέντρα...
...αστέρια...
...και ό,τι χωράει ο νους σας...
...ήταν μια υπέροχη και ιδιαίτερη ημέρα για το χωριό μας, αλλά και για ολόκληρο το νησάκι μας.
Κι έτσι τελείωσε όπως και κάθε χρόνο το Χριστουγεννιάτικο παζάρι στο Όθος, με αναμνήσεις, με γέλιο, με συγκινήσεις και με καινούργιες δυνάμεις για ένα νέο έτος γεμάτο ελπίδα και χαρά για όλο τον κόσμο.
Καλές γιορτές σε όλους σας και σε όλους μας… και να είμαστε όλοι μας και του χρόνου καλά να διοργανώσουμε πάλι το χριστουγεννιάτικο παζάρι και φυσικά να το ξανα-αναρτήσω για εσάς στο: Σκέψεις…Ερωτήματα…και Συναισθήματα.

Το όμορφο 6ήμερο στην Κρήτη...

...Πήραμε λοιπόν το πλοίο "ΙΕΡΑΠΕΤΡΑ" των ΑΝΕΚ LINES και σαλπάραμε από Κάρπαθο για το λιμάνι του Ηρακλείου...

...Και φτάσαμε επιτέλους μετά από 8,5 ώρες στο Ηράκλειο της Κρήτης…
Το ταξίδι με το πλοίο ήταν πολύ καλό. Σε όλη την διαδρομή την έβγαλα πάνω στην καρέκλα του μασάζ. Πονούσε ο αυχένας μου. Έκανα λοιπόν το μασάζ στην καρέκλα και μου πέρασε ο πόνος στον αυχένα, αλλά μετά πονούσε αφόρητα η μέση μου… τώρα πως προέκυψε αυτό ένας Θεός ξέρει. Μάλλον το παράκανα ε;
Θα σας αναρτήσω μερικές φωτογραφίες από το ταξίδι μου στην Κρήτη… όπως σας είχα υποσχεθεί…

Είχε νυχτώσει όταν φτάναμε στο λιμάνι του Ηρακλείου… αν θυμάμαι καλά ήταν 18:15 μ.μ.

Το παλιό λιμάνι του Ηρακλείου by night!!!

Το πρόγραμμα έλεγε να πάμε πρώτα στα Χανιά, αν και τελικά πηγαινοερχόμασταν μεταξύ των δυο νομών... Χανιά-Ηράκλειο. Εδώ βρισκόμαστε στο JUMBO Χανίων. Εκεί ο Αγ. Βασίλης, όπως όλοι σας βλέπεται, λούφαρε για τα καλά. Ήταν αραχτός στην πόρτα, κουνιόταν, χόρευε, τραγουδούσε τα κάλαντα... μόνο δώρα που δεν μοίραζε τελικά και έτσι ΑΝΑΓΚΑΣΤΗΚΑ τα αγοράσαμε ΟΛΑ εμείς… τα παρα-αγοράσαμε είναι η σωστή τοποθέτηση… χα χα χα!!! «Ε! δεν βαριέσαι» είπαμε κι εμείς «ας ποζάρουμε τουλάχιστον δίπλα του για το καλό της γέννησης του Ιησού και φυσικά για τον ερχομό του νέου έτους»... ΧΟ ΧΟ ΧΟ!!!

...και φυσικά χορέψαμε και παρεούλα μιας και γνωριστήκαμε κι απο κοντά... ευγενικούλης ήταν για να λέμε την αλήθεια και πολύ διακριτικός. Μας κοιτούσαν καλά καλά οι άνθρωποι στο JUMBO... πλάκα είχε!!!

...του Σωκράτη ήταν η ιδέα με τον Αγ. Βασίλη και τις πόζες και αφού μας έβαλε στον χορό... έπρεπε να χορέψει και ο ίδιος!

Είμαστε Ηράκλειο! Η ανιψιά μου η Ειρήνη… πανταχού παρόν και κολλιτσίδα δίπλα μας… Φυσικά δεν της έφτανε το ταξίδι με το πλοίο… θέλαμε και ελιγμούς στον αέρα με Disney ελικόπτερο… Και φυσικά της δώσαμε την άδεια απογείωσης. Είναι γλυκιά πιλότος δεν νομίζετε;
Δεν θα ήταν άδικο να πάρω αγκαλιά μόνο τον Αγ. Βασίλη Χανίων; Αμαρτία θα ήταν. Έτσι πόζαρα και με τον Ηρακλειώτη Αγ. Βασίλη… Καλός κι αυτός ε;
Ε! να μην ποζάρει και το ζουζούνι η Ειρήνη για να μην αισθάνεται αδικημένη; Πόζαρε λοιπόν και η Ειρηνούλα κάτω απ' την μασχάλη του... μια σταλίτσα δεν φαίνεται δίπλα του; χα χα χα!!!
Χριστούγεννα δεν παίζουν χωρίς Rudolf το ελαφάκι; Ποιος θα τραβούσε μετά το έλκηθρο του Αγ. Βασίλη για να μοιράσει τα δωράκια στα ΚΑΛΑ παιδιά; Ας βγάλουμε λοιπόν κι εδω μια φωτογραφία πριν ξεκινήσουν το μεγάλο ταξίδι για την μοιρασιά δώρων με το Μεγάλο Αφεντικό :)
Εδώ πάλι είμαστε έξω από το σπίτι μας στα Χανιά. Ένα όμορφο δροσερό πρωινό που ξυπνήσαμε είδαμε αυτή την εικόνα. Τα λατρεύω τα ουράνια τόξα. Ήπιαμε το καφεδάκι μας καμαρώνοντας το… ήταν τέλεια!!!
Σοκάκι στην παλιά πόλη των Χανίων...πανέμορφα τα Χανιά!
Εννοείτε ότι σαν Έλληνες κι εμείς, το φαγητό πάντα το έχουμε στην πρώτη γραμμή. Πήγαμε λοιπόν στα "Χάλκινα" στο παλιό λιμάνι των Χανίων και φάγαμε νόστιμα φαγητά, λιχουδιές, ήπιαμε το ουζάκι μας… ότι μπορείτε να φανταστείτε και ότι άλλο μπορούσε να χωρέσει στο στομάχι μας... Τέλεια η Κρητική κουζίνα.
...φάγαμε του σκασμού εκείνη την ημέρα με τον Σωκράτη!!! Όλος ο λόχος σε break...
...ένα time out από το shopping therapy ...και καφεδάκι με τον Σωκράτη μου!!!
Βρισκόμαστε στον πεζόδρομο της Δαιδάλου στο Ηράκλειο. Κάποιοι πείνασαν από νωρίς και γέμιζαν τις μπαταρίες τους. Επειδή το σάντουιτς ήταν XXL για την Ειρήνη τελικά δεν το έφαγε όλο. Αν της το αφήναμε θα το έτρωγε τρείς μέρες… χα χα χα !!! Δεν της πάει ο σκούφος του Αγ. Βασίλη; Τον αγάπησε τον σκούφο της και δεν τον έβγαλε λεπτό από το κεφάλι της όλες αυτές τις ημέρες.
Η αδερφούλα μου η Μαρία... που είναι και η μαμά της Ειρήνης μας.
Ε! αφού φάγαμε, να μην πάμε και για καφεδάκι να ηρεμήσει το στομαχάκι μας; Πήγαμε λοιπόν στο Café Bar ΗΡΙΔΑΝΟΣ. Πολύ μας αρέσει εκεί…
...και αφού φάγαμε και ήπιαμε... ένας ρυθμικός χορός παρέα με την μουσική του ΗΡΙΔΑΝΟΥ κακό δεν θα μας κάνει...
...οι τρείς καταδρομείς του καταναλωτισμού στο Ηράκλειο!!!
... άλλοι πίναμε και άλλοι γελούσανε και έκαναν τρελίτσες... μα δεν είναι σκέτη γλύκα η Ειρήνη; :)

Η πλατεία Λιονταριών στο Ηράκλειο.

Κάποια στιγμή το απόγευμα πεινάσαμε και πήγαμε στο Mexican στην οδό Χάνδακος Ηρακλείου... μιαμ μιαμ... Τελικά παραγγείλαμε τόσα πολλά που δεν καταφέραμε να τα αποθηκεύσουμε στο στομάχι μας και έτσι τα υπόλοιπα τα πήραμε πακέτο στο Ξενοδοχείο...

Το μπαλόνι της Ειρήνης. Αφού το ευχαριστήθηκε το πάρκαρε στην γωνία του τοίχου. Είχε πολύ πλάκα η αγορά αυτού του μπαλονιού. Το πουλούσαν οι γύφτοι και κόστιζε 5 ευρώ. Ο Σωκράτης έδωσε 10 ευρώ. Η γύφτισσα λοιπόν έψαχνε για τα ρέστα δεξιά και αριστερά (μπας και αγοράσουμε και δεύτερο) και τελικά θυμήθηκε ότι τα είχε στο στήθος της κρυμμένα. Βούτηξε λοιπόν μπροστά μας και cool τις χερούκλες της μέσα στα στήθια της, ψαχούλεψε και ψάρεψε τα ρέστα και του τα έδωσε… Όπως καταλαβαίνεται τα μπινελίκια του Σωκράτη ήταν αστέρευτα… χα χα χα!!!
Ειρήνη και Σωκράτης… αχτύπητο δίδυμο. Και πάλι φαί. Αυτή την φορά όμως στα Χανιά. Στην ταβέρνα του Χρυσόστομου στο παλιό λιμάνι Χανίων. Είχαμε Παραγγείλει από την προηγούμενη ημέρα να μας ετοιμάσουν πιλάφι (γαμοπίλαφο). Ήταν πεντανόστιμο.
Φωτεινή και Σωκράτης... εμείς κι αν ήμαστε αχτύπητο δίδυμο... ;)
Και κάποια στιγμή... ήρθε η ώρα της επιστροφής. Άντε πάλι στο "ΙΕΡΑΠΕΤΡΑ" να μας γυρίσει σπίτι. Είναι φοβερό το πόσο γρήγορα περνούν οι μέρες. Ζήσαμε όμορφες στιγμές, ευχάριστες στιγμές... Περάσαμε πάρα πολύ όμορφα. Κάναμε τα Χριστουγεννιάτικα ψώνια μας, γελάσαμε, είδαμε τους γνωστούς μας και τους συγγενείς μας… και ξεφύγαμε λιγάκι από την καθημερινότητα. Η Ελλάδα είναι μικρή σαν χώρα, αλλά απέραντη σε ψυχή και σε καρδιά. Μέσα σ’ αυτήν την γλυκιά Πατρίδα λοιπόν, από την Κάρπαθο στην Κρήτη, περάσαμε μια αξέχαστη εβδομάδα.
Η ζωή μας φίλες μου και φίλοι μου είναι σύντομη αλλά τόσο όμορφη… θα πρέπει με όλη μας την καρδιά να την ευγνωμονούμε ζώντας την κάθε στιγμή με κάθε τρόπο. Δεν χρειάζεται να ψάχνεις πολλά και μεγάλα πράγματα για την ζήσεις. Το απλό είναι και το πιο αγνό και το πιο αληθινό.

Οι άνθρωποι ψάχνουμε να βρούμε την ομορφιά της ζωής μόνο ψηλά, μα ξεχνούμε πως πολλές φορές πρέπει και να σκύψουμε για να την δούμε... όπως ακριβώς πρέπει να σκύψουμε για να δούμε ένα λουλούδι!!!

Γειά σου παντέρμη Κρήτη... σύντομα θα τα ξαναπούμε ;)

Εύχομαι να είστε όλοι καλά και να περνάτε πάντα όμορφα την κάθε σας στιγμή!!!

ΚΑΛΟ ΜΗΝΑ ΚΑΙ ΚΑΛΟ ΜΑΣ ΤΑΞΙΔΙ...

ΚΑΛΟ ΜΑΣ ΜΗΝΑ ΛΟΙΠΟΝ...
ΔΕΚΕΜΒΡΗΣ... ΕΡΧΟΝΤΑΙ ΤΑ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ...

ΤΑ ΣΠΙΤΙΚΑ ΜΑΣ ΒΑΖΟΥΝ ΤΑ ΓΙΟΡΤΙΝΑ ΤΟΥΣ...

Ο ΑΓ. ΒΑΣΙΛΗΣ ΠΕΡΙΜΕΝΕΙ ΤΙΣ ΛΙΣΤΕΣ ΤΩΝ ΔΩΡΩΝ ΓΙΑ ΝΑ ΠΙΑΣΕΙ ΔΟΥΛΕΙΑ...

ΤΟ ΔΕΝΤΡΟ ΜΑΣ... ΟΜΟΡΦΟ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ; ΓΙΑ ΤΟΝ ΗΛΙΑ ΜΟΥ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΚΑΙ ΤΟΣΟ ΟΜΟΡΦΟ... ΔΙΟΤΙ ΣΤΙΣ ΡΙΖΕΣ ΤΟΥ ΔΕΝ ΕΧΟΥΝ ΑΚΟΜΑ ΞΕΦΥΤΡΩΣΕΙ ΤΑ ΔΩΡΑ ΤΟΥ...

ΤΟ ΚΑΘΕ ΔΩΜΑΤΙΟ ΤΟΥ ΣΠΙΤΙΟΥ ΑΠΟΚΤΑ ΜΙΑ ΞΕΧΩΡΙΣΤΗ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΙΑΤΙΚΗ ΖΕΣΤΑΣΙΑ...

...ΣΤΟΛΙΣΑΜΕ ΛΟΙΠΟΝ ΜΕΣΑ ΕΞΩ...

ΦΤΙΑΞΑΜΕ ΤΑ ΓΛΥΚΑ ΜΑΣ, ΤΑ ΚΑΡΠΑΘΙΩΤΙΚΑ ΜΠΑΚΛΑΒΑΔΑΚΙΑ ΜΑΣ...

... ΦΤΙΑΞΑΜΕ ΤΗΝ BLACK FOREST ΜΑΣ...

...ΚΑΙ ΣΑΛΠΑΡΑΜΕ ΓΙΑ ΤΟ ΗΡΑΚΛΕΙΟ ΤΗΣ ΚΡΗΤΗΣ...

... ΑΧ ΕΛΛΑΔΑ Σ' ΑΓΑΠΩ...

ΔΥΟ ΠΡΑΓΜΑΤΑ ΚΥΜΑΤΙΖΑΝ ΣΤΟ ΠΛΟΙΟ... Η ΓΑΛΑΝΟΛΕΥΚΗ ΚΑΙ ΤΟ ΜΑΛΛΙ ΜΟΥ...

...Η ΑΔΕΡΦΟΥΛΑ ΜΟΥ...

...Η ΑΝΙΨΙΑ ΜΟΥ...

...Η ΑΝΙΨΙΑ ΜΟΥ ΚΙ ΕΓΩ...

...ΚΑΙ ΠΑΛΙ Η ΑΔΕΡΦΗ ΜΟΥ...

...ΚΑΙ ΜΕΤΑ ΑΠΟ 8 ΩΡΕΣ... ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ ΦΤΑΣΑΜΕ... :)

...TO BE CONTINUED

10 Εντολές για αρμονική συμβίωση με άλλους

1. Πάρε την πρωτοβουλία να πιάνεις την κουβέντα μαζί τους. Ένας χαιρετισμός είναι πολύ ενθαρρυντικός
2. Να χαμογελάς όταν συναντάς τους άλλους. Το κατσούφιασμα χρειάζεται 72 μυς, ενώ το μειδίαμα μόνο 14
3. Να τους αποκαλείς τους άλλους με το όνομά τους. Η γλυκύτερη λέξη για τον καθένα είναι το όνομά του

4. Να φέρεσαι φιλικά και να είσαι πρόθυμος να βοηθήσεις. Αν θέλεις φίλους πρέπει να είσαι πρώτα φίλος
5. Να δείχνεις εγκαρδιότητα. Να μιλάς και να ενεργείς για να δείχνεις στους άλλους την ειλικρίνειά σου
6. Να βρίσκεις τρόπο να πείθεις τους άλλους για το ενδιαφέρον σου. Να τους θεωρείς όλους φίλους

7. Μη διστάζεις να επαινείς τους άλλους. Να είσαι διστακτικός στην κατάκρισή σου
8. Πάντα να φέρεσαι με επιείκεια. Να ξέρεις ότι υπάρχουν 3 πλευρές. Η δικιά σου, η δικιά του και η σωστή
9. Να είσαι έτοιμος να δώσεις χέρι βοηθείας. Εκείνο που κάνεις για τους άλλους μένει αθάνατο

10. Μη διστάζεις να αστειεύεσαι, να δείχνεις υπομονή να φέρεσαι με ταπεινοφροσύνη

... και να είσαι βέβαιος ότι θα βγεις κερδισμένος στις επαφές σου με τους άλλους.

**************

Σας εύχομαι ένα υπέροχο Σαββατοκύριακο!!!

Και όπως είπαμε ε; Αρμονία, χαμόγελο :) ...

...και καλή ღ