Τετάρτη, 11 Μαρτίου 2009

Αγάπη και έρωτας..

Τα πράγματα και τα συναισθήματα στις σχέσεις είναι λίγο-πολύ πολυδιάστατα..

Μετέωρα και υποκειμενικά..


Καμία σχέση δε είναι ίδια με μία άλλη όπως αλώστε και ο χαρακτήρας μας...


Εξάλλου αν όλα ήταν ίδια ή απόλυτα συγκρίσιμα ο κόσμος μας θα ήταν πληκτικός..


Ωστόσο δύο «μοντέλα» που βλέπουμε συχνά στο ερωτικό περίγυρο είναι αυτό της μακροχρόνιας σχέσης ή απλά «σοβαρής» ανεξαρτήτως διάρκειας όπου κυριαρχεί το συναίσθημα της αγάπης και το άλλο είναι το «μοντέλο» της καινούριας ή ελεύθερης σχέσης που κυριαρχεί το συναίσθημα του έρωτα ...


Επίσης ο καθένας μας τείνει σε διάφορες περιόδου της ζωής του να έχει προτίμηση σε κάποιο από τα δύο..


Κάποιοι επιλέγουν τις σταθερότερες δεσμεύσεις και κάποιοι τις φλου καταστάσεις..


Χωρίς η αγάπη να αποκλείει τελείως το συναίσθημα του έρωτα ή το αντίστροφο νομίζω πως αν μπορούσαμε να δώσουμε μεγαλύτερο χρόνο ζωής σε κάποιο από τα δύο θα ήταν στον έρωτα.. Ίσως γιατί η αγάπη έχει από μόνη της μεγαλύτερη διάρκεια..


Σε μία μακροχρόνια σχέση(γενικά και όχι σε ειδικές περιπτώσεις) γνωρίζεις καλά τον άλλον.. Yπάρχει αμοιβαίος σεβασμός.. Kυριαρχεί το βαθύτερο ενδιαφέρον για τον άνθρωπο μας.. Eχουμε κοινά στοιχεία μαζί του που αποτελούν τα θεμέλια της σχέσης..

Kάλως ή κακώς στην ατμόσφαιρα υπάρχει έντονα ο νόμος της συνήθειας μιας και ξέρεις τι του αρέσει.. που μπορείς ή δεν μπορείς να πάς μαζί του.. τις συνήθειες και τα ελαττώματα του που τα δέχθηκες και τα προτερήματα του που τα θαυμάζεις.. Oι χαρακτήρες σας έχουν συμβιβαστεί έχοντας κάνει ο καθένας ένα βήμα μπροστά και ένα πίσω..


Αφήνεσαι περισσότερο και ανησυχείς λιγότερο..


Ξέρεις πως μπορείς να στηριχθείς κάπου, πως κάποιος είναι εκεί για σένα..


Είσαστε δυο κομμάτια που μοιράζονται μαζί μια καθημερινότητα με τους δικούς τους ιδιαίτερους κώδικες ...


Το απρόοπτο δεν εμφανίζεται και πολύ συχνά πλέον..


Στις καινούριες ή ελευθερές σχέσεις απ' την άλλη όπου κυριαρχεί ο ξέρεις πως ίσως σήμερα να είναι έτσι και αύριο αλλιώς..


Πως το αντικείμενο τι ερωτά σου λειτουργεί πιο πολύ ως ομοίωμα παρά ως πραγματικότητα..


Το μυστήριο είναι έντονο..


Τα άγνωστα για εσένα κομμάτια σε προκαλούν για να τα γνωρίσεις..


Οι ανεκπλήρωτες καταστάσεις είναι αυτές που με περίεργο τρόπο έλκουν το ενδιαφέρον μας και κράτους αμείωτο τον ενθουσιασμό..


Μια δύναμη που σε βγάζει έξω από τα όρια σου σε δεσμεύει..


Σε κάνει να λιωθείς ζωντανός και έτοιμος για όλα ...!


Η αγάπη έχει περισσότερο το στοιχείο της μονιμότητας ενώ ο ερωτάς όντας ατίθασος και απροβλεπτος, μη γνωρίζοντας την διάρκεια του σε προκαλεί να τα δώσεις όλα..


Στην αγάπη θα δώσεις σιγά γιατί στο μυαλό σου έχεις την λανθασμένη η σωστή εντύπωση πως θα υπάρχει και αυριο, άρα μπορεί να περιμένει..


Ο ερωτάς αντίθετα τα διεκδικεί όλα..


Ζεις το κάθε λεπτό του γιατί μπορεί σε μια ώρα να έχει τελειωσει.. Μπορεί το πρόσωπο που θέλεις εφόσον δεν δηλώνει διαθέσιμο άνευ ορων,εφόσον δεν δηλώνει δεδομένο να χαθεί το ίδιο ξαφνικά όπως ήρθε..


Και αντιδρώντας σε αυτήν την αίσθηση δίνεις..


Ξεδίνεις για να εκτονώσεις έναν ερωτισμό που δε χωράει μέσα σου..


Η αγάπη κινείται στο μέσο..


Ο ερωτάς στα άκρα..


Η αγάπη συνήθως είναι αμφίπλευρη..


Ο ερωτάς σε τρομάζει αν δεν είναι αμφίπλευρος..


Και είναι πολύ συχνά μονοπλευρος.. Αλλα ακόμη κι αν δεν είναι δε είναι ποτέ δεδομένος..


«Κάποιος είπε πως η αγάπη σε ένα αστέρι κατοικεί.. Αυριο βράδυ θα 'μια εκεί..


Κάποιος είπε πως ο έρωτας για μια στιγμή κρατά, αύριο βράδυ θα 'ναι αργά»


Η αγάπη μπορεί να είναι για πάντα..


Ο έρωτας σπάνια και ίσως ποτέ..


Η αγάπη είναι σταθερή και βαθύτερη ...Σαν μια γαληνια, ζωοφόρο θάλασσα..


Ο έρωτας είναι πιο σύντομης διάρκειας και πολύ έντονος ...Σαν ένα ορμητικό ποτάμι που μπορεί να παρασύρει τα πάντα στο διάβα του..


Αγαπώ σημαίνει νοιάζομαι.. μπορώ να σου δώσω πολλά. σε χρειάζομαι δίπλα μου γιατί σημαίνεις πολλά για μένα και την καθημερινότητα του ...


΅Ερωτάς σημαίνει ποθώ.. μπορώ να σου δώσω τα πάντα σήμερα και ίσως όχι αυριο.. σε χρειάζομαι γιατί δεν μπορώ να ανασάνω όταν λείπεις ..Το μυαλό μου είναι μαγνητισμένο από το είδωλο σου ...;Η μορφή σου κυριαρχεί στην λογική και δεν μπορώ να της επιβληθώ ...


Η αγάπη μπορεί να αναλυθεί από την λογική..


Ο έρωτας σχεδόν ποτέ..


Η αγάπη τρέφεται από τα αγνά συναισθήματα και το φως ...


Ο έρωτας ζει από την ένταση και αγαπά το σκοτάδι..


Αγαπά τα εμπόδια και ας μοιάζει να τα πολεμάει..


Αγαπά την πρόκληση και τα απωθημένα..


Καταβροχθίζει αχόρταγα την σάρκα που ζωντανεύει η αγάπη ...


Αγάπη και έρωτας..


Συχνά αλληλοκαλύπτονται μα συχνότατα διαφέρουν ..


Ο άνθρωπος που αγαπά μπορεί να περιμένει..


Ο ερωτευμένος είναι αχόρταγος..


Τα θέλει όλα και τα θέλει τώρα ...


Ο έρωτας είναι εγωιστικός..


Θέλουμε το αντικείμενο του έρωτα μας δικό μας..μόνο δικό μας..

ερωτευόμαστε περισσότερο τον ίδιο τον έρωτα παρά το αντικείμενο του..

Είναι ο δικός μας καθρέπτης..


Και στην σπάνια συνεύρεση ερωτά και αγάπης ίσως πιστέψουμε πως βρήκαμε το άλλο μας μισό ...


Προορισμένοι είμαστε να αναζητάμε αγάπη ...να δίνουμε αγάπη..


Να ζητάμε τον έρωτα για να μας συνεπάρει.. να μας δείξει τα αληθινά μας όρια..να μας κάνει να νοιώσουμε ζωντανοί..


Και ας ξέρουμε πως συνακόλουθο θα είναι ο πόνος..


Κι ας ξέρουμε πως το μεγαλύτερο παραμύθι είναι αυτό του αιώνιου ερωτά ...

Δεν παύουμε να μαγευόμαστε..

Καλημέρα..οφειλεται να μην πάρετε τα παραπάνω ιδιαίτερα σοβαρά;)

12 σχόλια:

  1. Φωτεινή… Πολύ σωστά αυτά που γράφεις για την αγάπη και επίσης πολύ σωστά αυτά που αναφέρεις για τον έρωτα.
    Πρέπει όμως να δώσουμε μια λύση στον προβληματισμό αυτό, έτσι δεν είναι; Διότι, είναι κρίμα ένα ερωτευμένο ζευγάρι μετά από χρόνια να χάνει άθελά του το ερωτικό στοιχείο και να απολαμβάνει (που σε καμία περίπτωση αυτό δεν λέγεται απόλαυση, αλλά καταδίκη) μόνο την αγάπη… σκέτη.
    Αυτό δυστυχώς όμως γίνεται και δεν είναι καθόλου δίκαιο. Η φύση εκεί αδίκησε τον άνθρωπο. Από εκεί ξεκινούν οι απιστίες και οι αμαρτίες. Σε καμία περίπτωση δεν πρόκειτε να καταδικάσω ζευγάρι που χώρισε λόγω απουσίας του ερωτικού στοιχείου, διότι γνωρίζω ότι το ζευγάρι δεν φταίει. Απλά σε κάποιον από τους δυο θα πρωτοχτυπήσει ο έρωτας την πόρτα. Συνήθως, σε όποιον την πρωτοχτυπήσει… θα πληρώσει και την νύφη και πιθανόν και την κατακραυγή της κοινωνίας.
    Όταν φτάσεις στο σημείο… να πλήττεις και ξαφνικά μια έντονη παρουσία – γνωριμία, εμφανίζεται μπροστά σου και σου φέρνει τα πάνω κάτω και τα κάτω πάνω… τότε η ζημιά έχει ήδη γίνει. Σπάνια, δεν υποκύπτεις.
    Η καθημερινότητα και ο εφησυχασμός είναι τα δυο μεγάλα προβλήματα. Η καθημερινότητα σε ρουτινιάζει, ενώ ο εφησυχασμός σε οδηγεί στο να αμελείς τον εαυτό σου. Εκεί πρέπει να προσέχει κανείς πολύ. Οι γυναίκες πρέπει να προσέχουν την εμφάνιση των ανδρών τους (να μην τους αφήσουν να παχύνουν, να ντύνονται σωστά κ.τ.λ.) και οι άνδρες επίσης να φροντίζουν τις γυναίκες τους. Και όχι όπως γίνεται συνήθως, όπου δηλαδή γνωρίσαμε την γυναίκα της ζωής μας με ξώπλατο και την ερωτευτήκαμε και μετά τον γάμο να την θέλουμε «καλόγρια». Το ίδιο και οι γυναίκες απέναντι στους άνδρες. Στυλάκια τους γνωρίζουν και με κοιλιά τους προτιμούν στο βάθος του χρόνου… Αυτό είναι λάθος. Η εξωτερική εμφάνιση του ανθρώπου παίζει τεράστιο ρόλο, όσο και να μην θέλει κάποιο ζευγάρι να το παραδεχτεί.
    Γι’ αυτό Φωτεινή και πριν ένα μήνα περίπου, όπου είχες αναρτήσει κάποιες γελοιογραφίες με την κατάντια του ανδρικού φίλου στο γάμο, τα πήρα στο κρανίο. Δεν ήταν καθόλου αστείο. Αυτό είναι το μέγα πρόβλημα Φωτεινή. Η κατάντια. Την κατάντια πρωτίστως την καταλαβαίνεις από την εμφάνιση, από το ντύσιμο κ.τ.λ. Όταν αισθάνεσαι παραμελημένος… ατονείς… εγκαταλείπεις. Η κατάντια είναι η αρχή του τέλους. Όταν φτάσεις στην κατάντια όχι μόνο τον έρωτα έχεις δολοφονήσει προ πολλού, αλλά έχεις στείλει και δήμιο για την αγάπη… άθελά σου.
    Τώρα, η σκέψη μου έχει ως εξής: Υπάρχει ή όχι λύση στο πρόβλημα;
    Υπάρχει. Ακούστε πως:
    Εάν καταφέρεις να αγαπήσεις τον έρωτα και να ερωτευτείς την αγάπη, τότε λογικά και αυτομάτως, κάνεις την αγάπη πιο ερωτική και τον έρωτα πιο αγαπητό, διότι δίνεις έρωτα στην αγάπη και πολύ αγάπη στον έρωτα… άρα λογικά και οι δυο πόλοι (αγάπη-έρωτας) θα λειτουργήσουν πιο ισορροπημένα. Αν όπου Χ βάλεις την αγάπη και όπου Ψ τον έρωτα και λύσεις την εξίσωση ή το ολοκλήρωμα, τότε η λύση θα είναι Χ=Ψ και Ψ=Χ.
    Αυτά… τα λίγα… και πατριωτικά…
    Καλά να περναμε όλοι μας...
    Α! και κάτι άλλο, αν είναι να σκεφτόμαστε όλα αυτά σε μια σχέση... τότε αυτή σχέση δεν θα γίνει ποτέ.
    Η ελεύθερη σκέψη και το ελεύθερο πνεύμα, ποτέ δεν σε οδηγούν στην φυλακή, μα ούτε στην σκλαβιά... σκεφτείτε ελεύθερα για να λέγεστε ελεύθεροι, σκεφτείτε ερωτικά για να παραμείνετε ερωτικοί...
    Τωρα, ναι, τα είπα...
    [χου]

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Φωτεινή μου, ψιλο-συμφωνώ μαζί σου.
    Ο έρωτας είναι έρωτας. Υπάρχουν άνθρωποι που παντρεύτηκαν αρκετές φορές - και δεν είναι ανεύθυνοι. Από έρωτα! Αν κάποιος είναι ερωτευμένος παραδίνεται άνευ όρων. Δίνει. Οχι με δεδομένο οτι θα πάρει.
    Εκεί είναι που χαλάει το πράγμα... Αν νοιώσεις οτι το πράγμα δεν τραβάει, φεύγεις. Υπάρχει βέβαια και ο μαζοχισμός, που δεν πρέπει να τον αγνοούμε. Αλλά, η ΣΤΙΓΜΗ του έρωτα, όπως και νά΄χει το πράγμα, είναι ΜΟΝΑΔΙΚΗ - κατά περίπτωση και κατά περιεχόμενο.
    Συμφωνώ για την αγάπη. Μόνο που ενέχει τον κίνδυνο να γίνει τόσο flat, όπως το επίπεδο καρδιογράφημα μιας τελειωμένης καρδιάς!... Κι αυτό, πάλι, δεν θα σημαίνει οτι πρέπει να μαζοχιστεί κανείς σε μια σχέση τελειωμένη. Η αγάπη, βέβαια, δεν είναι πάντα έτσι. Αλλά όπως γράφει και ο Χαλίλ Ζουμπράν στα "Σπασμένα φτερά" του ("Ασπρος Δαυλός"),..."το λυπημένο πνεύμα ξαποσταίνει σαν ενωθεί, μ΄ ένα άλλο πνεύμα λυπημένο (...)... Ο θρίαμβος της χαράς δεν θα μπορέσει να χωρίσει τις καρδιές που τις ένωσε η λύπη. Η αγάπη που εξαγνίζεται απ΄ τα δάκρυα θα μείνει για πάντα όμορφη και καθαρή".
    Καλό σου απόγευμα.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Αυτό το σχόλιο αφαιρέθηκε από τον συντάκτη.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Καλός σε βρήκα Φωτεινή.
    Μου αρέσει ο τρόπος που εκφράζεις, το νόημα της αγάπης, και του έρωτα.
    Βρήκα πάρα πολύ ωραιο το bloog σου.
    Αυτό το απίθανο μάτι και ο ουρανός με τα χιλιάδες αστέρια....συγκλονιστικό χάθηκα μέσα του.
    ΚΑΛΟ ΣΟΥ ΒΡΑΔΥ.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Έτσι ακριβώς έχουν τα πράγματα. Τίποτα λιγότερο, τίποτα περισσότερο!!! Η ορμιτικότητα του έρωτα και η γαλήνη της αγάπης!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. ΑΝΩΝΥΜΕ ΠΟΥ ΘΑ ΠΡΟΤΙΜΟΥΣΑ ΝΑ ΕΜΦΑΝΙΖΕΙΣ ΤΟ ΟΝΟΜΑ ΣΟΥ ΣΥΜΦΩΝΩ ΜΑΖΙ ΣΟΥ .ΣΩΣΤΗ Η ΛΥΣΗ ΠΟΥ ΑΝΑΦΕΡΕΙΣ ΚΑΙ ΚΑΘΟΛΟΥ ΔΥΣΚΟΛΗ.ΛΕΠΤΕΣ ΙΣΟΡΡΟΠΙΕΣ ΜΟΥ ΜΕ ΚΑΛΗ ΘΕΛΗΣΗ ΚΑΝΟΥΝ ΘΑΥΜΑΤΑ.
    ΑΓΑΠΗ ΚΑΙ ΕΡΩΤΑΣ ΜΠΟΡΟΥΝ ΝΑ ΣΥΝΥΠΑΡΞΟΥΝ ΚΑΙ ΝΑ ΚΑΝΟΥΝ ΜΙΑ ΣΧΕΣΗ ΜΑΓΙΚΗ...ΜΟΝΑΔΙΚΗ ΚΑΙ ΜΕ ΔΙΑΡΚΕΙΑ..

    ΚΑΛΟ ΒΡΑΔΥ ΝΑ ΕΧΕΙΣ

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. ΠΟΛΙΤΗΣ ΑΘΗΝΑΙΟΣ ΧΑΙΡΟΜΑΙ ΠΟΥ ΣΕ ΒΛΕΠΩ..
    ΚΑΙ ΣΤΟΝ ΔΙΚΟ ΣΟΥ ΛΟΓΟ ΥΠΑΡΧΕΙ ΑΛΗΘΕΙΑ ..
    ΕΓΩ ΘΑ ΚΡΑΤΗΣΩ ΤΟ "ΣΠΑΣΜΕΝΑ ΦΤΕΡΑ"...
    το λυπημένο πνεύμα ξαποσταίνει σαν ενωθεί, μ΄ ένα άλλο πνεύμα λυπημένο .
    Ο θρίαμβος της χαράς δεν θα μπορέσει να χωρίσει τις καρδιές που τις ένωσε η λύπη.

    ΚΑΛΗΝΥΧΤΑ

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  8. ΦΟΥΛΗ ΚΑΛΩΣ ΗΛΘΕΣ...ΝΗΣΙΩΤΙΣΣΑ ΚΙ ΕΣΥ...
    ΣΕ ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ ΓΙΑ ΤΑ ΚΑΛΑ ΣΟΥ ΛΟΓΙΑ

    ΝΑ ΕΙΣΑΙ ΚΑΛΑ

    ΚΑΛΟ ΞΗΜΕΡΩΜΑ

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  9. Η ορμιτικότητα του έρωτα και η γαλήνη της αγάπης!!!

    Το ένα συμπληρώνει το άλλο...

    καληνυχτα Σταυρούλα

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  10. Kαλημέρα ΦΩΤΕΙΝΗ
    Φωτεινή κι εγώ, άντε να δω πώς θα ξεχωρίζουμε.
    Σε βρήκα στην Άσπα και τσίμπησα. Βιαστικά λοιπόν από το γραφείο σε επισκέπτομαι χωρίς να διαβάσω τίποτα.Μια ματιά όλη κι όλη.
    Θα σε ξαναπούμε, νησιωτοπούλα συνονόματη!

    ΥΓ.Ωραίο το blog σου με μια ματιά, αλλά μήπως είναι κουραστικά τα κόκκινα και μπλε γράμματα (γενικά σκούρα χρώματα) σε μαύρο φόντο?

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  11. ΚΑΛΩΣ ΗΛΘΕΣ ΣΥΝΟΝΟΜΑΤΗ ΑΠΟ ΤΗΝ ΟΜΟΡΦΗ ΚΡΗΤΗ....ΝΑ ΠΕΡΝΑΣ...

    ΕΙΣΑΙ Η ΠΡΩΤΗ ΠΟΥ ΜΟΥ ΤΟ ΛΕΕΙ ΓΙΑ ΤΑ ΧΡΩΜΑΤΑ ΑΛΛΑ ΓΙΑΤΙ ΟΧΙ...ΝΑ ΤΟ ΨΑΞΩ ΙΣΩΣ ΚΑΛΥΤΕΡΑ.ΣΥΜΒΟΥΛΕΣ ΔΕΧΟΜΑΣΤΕ....

    ΠΡΟΣΩΠΙΚΑ ΜΟΥ ΑΡΕΣΕΙ...Ο ΣΚΟΠΟΣ ΟΜΩΣ ΕΙΝΑΙ ΝΑ ΕΥΧΑΡΙΣΤΕΙ ΟΛΟΥΣ..

    ΚΑΛΗΜΕΡΑ ΝΑ ΕΧΕΙΣ

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  12. το πρωτο σταδιο ειναι παντα ο ερωτας.... αν δεν υπαρχει αυτος πως θα εξελιχτει σε αγαπη?
    το να παραμεινεις ερωτευμενος με την αγαπη σου
    θα πρεπει απλα να ειναι και τα δυο ατομα το ιδιο εξελιξιμα ...... αν δεν ειναι .... τοτε ο καθενας τραβαει τον δρομου ... και απλα μας δενουν καθημερινα πραγματα που ειναι συνηθεια και οχι αγαπη
    διαφωνω καθετα με την αποψη της αγνωστης για την εξωτερικη εμφανιση ..... αν κοιταω την εξωτερικη εμφανιση και οχι ολα τα υπολοιπα.... το παιχνιδι ειναι χαμενο απο χερι.....
    αυτον που αγαπαω τον αγαπαω ή ειμαι ερωτευμενη γι αυτο που ειναι ... και γι αυτο που γινετε στην πορεια του χρονου..... γι αυτο και λεω παλι ....... να εξελισοντε μαζι !

    καλημερες

    ΑπάντησηΔιαγραφή